หนึ่งในคำสอนของท่าน พุทธทาส ฯ

"สุจิต-ทุจิต"

ทุจิต      คือจิต เกิด      “ตัวกู”
เฝ้ายกหู      ชูหาง      อย่างบ้าหลัง
เขาตักเตือน      อย่างไร      ไม่ยอมฟัง
เผ้าคลุ้มคลั่ง      เดือนพล่าน      เผาผลาญใจ

สุจิต      คือจิต ว่าง      “ตัวกู”
สะอาดอย      ด้วยสภาพ      อันผ่องใส
สว่างอยู่      เพราะเห็นตาม      ความจริงไป
สงบอย      เพราะเห็นได้      ไม่ร้อนรน

เหตุดังนั้น      หมั่นระวัง      ตั้งสติ
คุมความตรี      ทันควัน      หมั่นฝึกฝน
มิให้เกิด      “ตัวกู”      อยู่ในตน
เป็นสุชน      เพราะสุจิต      วิศิฏฐ์เอยฯ